Raunverulegir eigendur

Ég legg hér með inn umsögn varðandi breytingu á lögum um "raunverulega eigendur". Ég geri athugasemd við það að breytingartillagan sem hér um ræðir nær ekki að bæta úr helsta galla laganna; þannig að þau samræmist öðrum gildandi lögum. Með lögunum er forráðamönnum lögaðila gert skylt að skrá sig sem eigendur þeirra, hvort sem þeir eru það raunverulega eða ekki. Þannig er þeim sem kosinn hefur verið til formennsku í t.d. áhugamannafélagi gert skylt að sölsa undir sig eignir félagsins, þó hann eigi ekkert tilkall til þeirra fremur en aðrir félagsmenn. Þetta stangast algerlega á við eignarrétt, eins og hann er skilgreindur í lögum. Fallist forráðamaðurinn ekki á þessa ólöglegu eignaupptöku er honum hótað dagsektum og aðför. Með þessu er brotin meðalhófsregla stjórnsýslulaga; enda er ekkert sem réttlætir slíka óhóflega valdbeitingu, hvað sem líður samþykktum Evrópusambandsins. Þessi óskapnaður gengur einnig gegn þriðju lögunum sem Alþingi ber að virða; lögum um íslenska tungu. Til að taka af öll tvímæli í þessum efnum leitaði ég álits þeirrar stofnunar sem gleggst veit um meðferð íslensks máls; Stofnunar Árna Magnússonar í íslenskum fræðum. Meðfylgjandi er svar málfarssérfræðings Árnastofnunar, sem staðfestir minn skilning varðandi þessi ólög. Sjálfur er ég forráðamaður einkahlutafélags og gat með góðri samvisku játast undir eignarhald á því. Öðru máli gegndi um áhugamannasamtök sem ég er formaður fyrir. Ég neitaði að sölsa undir mig það félag með því að skrá mig "raunverulegan eiganda" þess. Mér var þá hótað dagsektum og einhverju verra, en gaf ekki eftir. Um það samdist loks milli mín og skattyfirvalda að ég mætti undirrita með mínum fyrirvörum; sem ég gerði. Ég vil þó nota tækifærið hér og mótmæla því harðlega að vera þannig þvingaður til lögbrota vegna gallaðrar lagasetningar frá Alþingi. Auðveldlega má ná tilgangi laganna án þess að níðast með þessum hætti á íslensku máli, með því að nota orðið "forráðamaður" eða "forsvarsmaður" í stað "eigandi", þar sem um er að ræða lögaðila í dreifðri eignaraðild. Ég skora því á Alþingi að gera úrbætur í þá veru á þessum lögum; jafnvel þó slíkt sé ekki efni þeirra breytinga sem hér standa til. Jafnframt skora ég á Alþingi að vanda til alls málfars í lagasetningu. Bregðist Alþingi þeirri skyldu sinni að standa vörð um íslenska tungu og íslenskan málskilning er engin von til að almenningur geri betur. Hnignun íslenskrar tungu er um leið hnignun sjálfstæðis þjóðarinnar. Meðfylgjandi eru bréfaskriftir mínar við sérfræðing Árnastofnunar frá 2020, ofanrituðu til staðfestu.