Veiðar í fiskveiðilandhelgi Íslands og stjórn fiskveiða

Skagaströnd 18.07.19 Umsögn um kvótasetningu á grásleppu Undirritaður er alfarið á móti kvótasetningu á grásleppu verði sú ráðstöfun til þess að rýra möguleika nýliða til þess að hefja smábátaútgerð. Á stöðum eins og Skagaströnd hafa heimamenn verið að fjárfesta í smábátum og horft til strandveiða, grásleppuveiða og byggðakvóta til þess að skapa fyrirtækjum sínum grundvöll. Grásleppuveiðar hafa þar skipt miklu máli enda verð á grásleppuleyfum verið yfirstíganlegt fyrir minni útgerðir og nýliða innan smábátaútgerðar. Í samanburði við kostnað við kaup á varanlegum aflaheimildum innan krókaaflamarks hafa grásleppuleyfi verið mun ákjósanlegri kostur enda hitt nánast ógerlegt. Grásleppuveiðar eru gríðarlega mikilvægur þáttur í atvinnulífi á ákveðnum landsvæðum. Í mörgum tilfellum er um að ræða hinar dreifðu byggðir sem hafa átt undir högg að sækja, m.a. vegna samþjöppunar innan sjávarútvegsins. Vanhugsaðar aðgerðir við kvótasetningu á grásleppu gætu því að mínu mati bitnað harðast á þeim sem veikastir eru fyrir. Ég tel að það sé vel hægt að sníða vankannta af núverandi kerfi með því að opna fyrir sameininu leyfa, og auka fyrirsjáanleika í útgefnu aflamagni áður en veiðar hefjast. Einnig mætti útfæra hugmyndir með svæðisbundna kvóta og gefa rýmri tíma til veiða til þess að mæta ógæftum og hugsanlegum meðafla á ákveðnum tímum. Markmiðið með þessum breytingum væri að auka arðsemi greinarinnar sem yrði til þess að áhugi myndi aukast og tryggt yrði að útgefið aflamagn myndi nást. Ég er þeirrar skoðunar að áður en ákveðið verður að kvótasetja grásleppu með sömu leikreglum eins og eiga við kvótabundnar tegundir er nauðsynlegt að láta framvæma úttekt á samfélagslegum áhrifum slíkra aðgerða. Halldór Gunnar Ólafsson sjávarútvegsfræðingur og útgerðarmaður smábáts á Skagaströnd

Umsögn Smábátafélagsins Hrollaugs á Hornafirði vegna frumvarp um kvótasetningu á grásleppu. Smábátafélagið Hrollaugur á Hornafirði mótmælir harkalega frumvarp til laga um breytingu á lögum um veiðar í fiskveiðilandhelgi Íslands og lögum um stjórn fiskveiða (veiðistjórnun grásleppu) þar sem fyrirhugað er að kvótasetja grásleppu. Frumvarpið er aðförð að smábátaútgerð allt í kringum landið. Engin vísindaleg rök segja að þörf sé á kvótasetningu á grásleppu. Einungis virðist markmiðið vera að færa einstaka útgerðum gríðarleg verðmæti á kostnað fjöldans og samfélagsins alls. Sagan segir okkur hvað mun gerast. Aflaheimildir munu þjappast á örfáa báta allt í kringum landið og smábátaútgerðum fækka gríðarlega. Það þarf engann sérfræðing til þess að sjá það, það er nóg að lesa sögu þessa lands. Mörg byggðarlög í kringum landið sem stuðst hafa við áratuga sköpun á atvinnu við grásleppuveiðar munu nú missa þann möguleika frá sér um ókomna framtíð og tækifærin fyrir komandi kynslóðir til að hefja hér útgerð alfarið hverfa. Sagan eru bestu rökin, kvótasetning með framsalsheimild er ekki ný á nálinni í okkar þjóðfélagi og hefur reynst þjóðfélaginu illa. Mörg byggðarlög munu verða brunarústir einar eins og reynslan segir okkur sé tekið mið af hvað gerist þegar búin er til skortstaða á auðlindum. Örfáir munu hagnast en samfélagið tapa. Það er ekki hægt að færa rök fyrir því að hagkvæmara sé að veiða fisk á færri bátum fyrir þjóðfélagið heldur en fleiri því kostnaðurinn sem fylgir því að rústa heilu byggðalögunum hefur aldrei verið tekinn inn í myndina þegar talað er um hagkvæmni við nýtingu fiskveiðiauðlindarinnar. Atvinnuleysi, tekjmissir, fækkun atvinnutækifara komandi kynslóða og aðengi hennar að nýtingu auðlinda, gjaldþrot, verðlaus húsnæði og margt margt fleira mætti örugglega telja inn sem kostnað við hagkvæmnirannsóknar og framkvæmd sem þessa. Aðeins til þess að einstaka útgerðarmenn geti velt sér upp úr auðæfum. Ekki fyrir að veiða fisk heldur með sölu og leigu aflaheimilda eða til þess að nýta sér þær til veðsettningar fyrir hvað þeim svo sem dettur í hug að gera. Núverandi kerfi við grásleppuveiðar hefur reynst þjóðfélaginu mjög vel. Það eru engin vísindaleg rök sem styðja það að kvótasetja þurfi grásleppu. Stofninn er sterkur og enginn ofveiði hefur átt sér stað sem styður það að núverandi kerfi virkar vel við stýringu sóknar á grásleppu. Núverandi kerfi hefur áratuga reynslu sem er góð við nýtingu grásleppu, stofninn er enn sterkur og engar vísbendingar eru um það að ofveiði eigi sér stað heldur þvert á móti. Sóknin er dreifð í kringum landið og skapar atvinnu í mörgum byggðarlögum sem gefur af sér jákvætt samfélag þar sem tekjum og atvinnutækifærum er dreift í kringum landið og auðlindanýtingin verður handa fólkinu í landinu en ekki einstaka lénsherrum sem þetta frumvarp miðar að. Það er algjör trú okkar í Smábátafélaginu Hrollaugi á Höfn að enginn þingmaður muni greiða atkvæði með þessu frumvarpi sem vill vinna vel fyrir þetta þjóðfélag í heild heldur berjast á móti því með kjafti og klóm þjóðfélaginu til heilla. Íslendingar eru í grunnin fiskiveiðiþjóðfélag og með að takmarka en frekar aðgengi hennar að nýtingu á fiskveiðiaulindinni mun samfélagið í heild fara verulega hnignandi eins og sagan segir okkur. Örfá byggðarlög munu njóta en miklu fleiri byggðarlög og einstaklingar tapa. Svona aðgerðir mætti líkja við að banna Grænlendingum að veiða sér sel í matinn, hvernig haldið þið að það myndi virka á þá samfélagsgerð. Við mótmælum þessu frumvarpi harkalega og viljum að grásleppuveiðar verði stundaðar frá Íslandi í núverandi kerfi sem reynst hefur þjófélaginu vel og stuðlar að heilbrigðri atvinnusköpun í kringum landið. Fyrir hönd Smábátafélagsins Hrollaugs á Hornafirði 24-07-2019 Vigfús Ásbjörnsson Formaður

Hér er umsögn Smábátafélagsins Hrollaugs vegna frumvarps um kvótasetningu á grásleppu. Við hvetjum alla, einsaklinga og hagsmunasamtög til að senda inn umsögn hver sem skoðun ykkar er. Allir sem vilja meiga nýta umsögn okkar og senda hana inn ef þið viljið. Umsagnar frestur rennur út næsta föstudag svo menn verða að vera snöggir og láta sér málið varða. Hér er linkur inn á samráðsgáttina þar sem hægt er að senda inn umsagnir [https://samradsgatt.island.is/oll-mal/$Cases/Details/?id=1447](https://samradsgatt.island.is/oll-mal/$Cases/Details/?id=1447) Umsögn Smábátafélagsins Hrollaugs á Hornafirði vegna frumvarp um kvótasetningu á grásleppu. Smábátafélagið Hrollaugur á Hornafirði mótmælir harkalega frumvarp til laga um breytingu á lögum um veiðar í fiskveiðilandhelgi Íslands og lögum um stjórn fiskveiða (veiðistjórnun grásleppu) þar sem fyrirhugað er að kvótasetja grásleppu. Frumvarpið er aðförð að smábátaútgerð allt í kringum landið. Engin vísindaleg rök segja að þörf sé á kvótasetningu á grásleppu. Einungis virðist markmiðið vera að færa einstaka útgerðum gríðarleg verðmæti á kostnað fjöldans og samfélagsins alls. Sagan segir okkur hvað mun gerast. Aflaheimildir munu þjappast á örfáa báta allt í kringum landið og smábátaútgerðum fækka gríðarlega. Það þarf engann sérfræðing til þess að sjá það, það er nóg að lesa sögu þessa lands. Mörg byggðarlög í kringum landið sem stuðst hafa við áratuga sköpun á atvinnu við grásleppuveiðar munu nú missa þann möguleika frá sér um ókomna framtíð og tækifærin fyrir komandi kynslóðir til að hefja hér útgerð alfarið hverfa. Sagan eru bestu rökin, kvótasetning með framsalsheimild er ekki ný á nálinni í okkar þjóðfélagi og hefur reynst þjóðfélaginu illa. Mörg byggðarlög munu verða brunarústir einar eins og reynslan segir okkur sé tekið mið af hvað gerist þegar búin er til skortstaða á auðlindum. Örfáir munu hagnast en samfélagið tapa. Það er ekki hægt að færa rök fyrir því að hagkvæmara sé að veiða fisk á færri bátum fyrir þjóðfélagið heldur en fleiri því kostnaðurinn sem fylgir því að rústa heilu byggðalögunum hefur aldrei verið tekinn inn í myndina þegar talað er um hagkvæmni við nýtingu fiskveiðiauðlindarinnar. Atvinnuleysi, tekjmissir, fækkun atvinnutækifara komandi kynslóða og aðengi hennar að nýtingu auðlinda, gjaldþrot, verðlaus húsnæði og margt margt fleira mætti örugglega telja inn sem kostnað við hagkvæmnirannsóknar og framkvæmd sem þessa. Aðeins til þess að einstaka útgerðarmenn geti velt sér upp úr auðæfum. Ekki fyrir að veiða fisk heldur með sölu og leigu aflaheimilda eða til þess að nýta sér þær til veðsettningar fyrir hvað þeim svo sem dettur í hug að gera. Núverandi kerfi við grásleppuveiðar hefur reynst þjóðfélaginu mjög vel. Það eru engin vísindaleg rök sem styðja það að kvótasetja þurfi grásleppu. Stofninn er sterkur og enginn ofveiði hefur átt sér stað sem styður það að núverandi kerfi virkar vel við stýringu sóknar á grásleppu. Núverandi kerfi hefur áratuga reynslu sem er góð við nýtingu grásleppu, stofninn er enn sterkur og engar vísbendingar eru um það að ofveiði eigi sér stað heldur þvert á móti. Sóknin er dreifð í kringum landið og skapar atvinnu í mörgum byggðarlögum sem gefur af sér jákvætt samfélag þar sem tekjum og atvinnutækifærum er dreift í kringum landið og auðlindanýtingin verður handa fólkinu í landinu en ekki einstaka lénsherrum sem þetta frumvarp miðar að. Það er algjör trú okkar í Smábátafélaginu Hrollaugi á Höfn að enginn þingmaður muni greiða atkvæði með þessu frumvarpi sem vill vinna vel fyrir þetta þjóðfélag í heild heldur berjast á móti því með kjafti og klóm þjóðfélaginu til heilla. Íslendingar eru í grunnin fiskiveiðiþjóðfélag og með að takmarka en frekar aðgengi hennar að nýtingu á fiskveiðiaulindinni mun samfélagið í heild fara verulega hnignandi eins og sagan segir okkur. Örfá byggðarlög munu njóta en miklu fleiri byggðarlög og einstaklingar tapa. Svona aðgerðir mætti líkja við að banna Grænlendingum að veiða sér sel í matinn, hvernig haldið þið að það myndi virka á þá samfélagsgerð. Við mótmælum þessu frumvarpi harkalega og viljum að grásleppuveiðar verði stundaðar frá Íslandi í núverandi kerfi sem reynst hefur þjófélaginu vel og stuðlar að heilbrigðri atvinnusköpun í kringum landið. Fyrir hönd Smábátafélagsins Hrollaugs á Hornafirði 24-07-2019 Vigfús Ásbjörnsson Formaður

Undirritaður lýsir sig andvígan þeirri breytingu sem sett er fram með lagabreytingu þessari og telur að með henni muni samþjöppun verða og því tengd byggðaáhrif. Um langa hríð hefur núverandi fyrirkomulag verið við líði og hefur, með þeim breytingum sem gerðar hafa verið, gagnast byggðum landsins og fjölda smábátasjómanna. Einnig má færa gild rök fyrir því að núverandi kerfi hafi viðhaldið grásleppustofninn með þeim sveigjanleika sem er í dagakerfinu. Það er fullvissa undirritaðs að ef breyting sú sem áformuð er gengur í eftir þá munu á skömmum tíma verða mikil samþjöppun í þessum veiðum. Rétt eins og hefur orðið í öðrum kvótasettum tegundum. Að mati undirritaðs þá mun fyrirsjáanleg samþjöppun leiða til þess að nýliðar sem nú sjá sér möguleika í því að afla grásleppuleyfis og taka þátt í strandveiðum með það í huga að byggja upp lífvænlegan rekstur muni síður geta það ef kaupa þarf aflaheimildir í grásleppu. Einnig er það mat undirritaðs að frumvarpið, nái það fram að ganga, muni hafa áhrif á byggð í landinu enda eru um allt land bæði aðilar sem veiða og vinna. Aukin samþjöppun mun klárlega koma verst við smærri aðila í vinnslu og útgerð. Eins og málum er nú fyrir komið þá eru í raun tvö kerfi sem gera nýliðum kleift að koma sér upp útgerð, þ.e. strandveiðar og grásleppuveiðar. Undirritaður telur það skjóta skökku við að nú skuli eiga að taka annað þessara kerfa og kvótasetja og þannig minnka möguleika ungra manna til athafna. Undirritaður hefur verið á grásleppu til áratuga og séð grásleppustofninn sveiflast mikið til milli ára. Ekki verður í fljótu bragði séð hvernig á að vera hægt að nýta kvótasetningu til að stýra veiðum á svo sveiflugjörnum stofni. Í það minnsta telur undirritaður ljóst að kvótasetning grásleppu krefjist mikilla rannsókna og ekki ómögulegt að hún muni leiða til ofveiði í vondum árum. Virðingarfyllst Halldór Rúnar Stefánsson Þórshöfn

Umsögn smábátafélagsins Hrollaugs á Hornafirði vegna Máls nr 173/2020.Frumvarp til laga um breytingu á lögum um stjórn fiskveiða o.fl. (veiðistjórn grásleppu o.fl.)). Það er með öllu óskiljanleg sú aðför sjávarútvegsráðherra að smábátútgerð, frelsi og tækifærum í landinu sem hann virðist vera í. Kvótasetning á grásleppu er ekkert annað en aðför að almannahagsmunum og tækifærum núverandi og komandi kynslóða við nýtingu eigin auðlinda sem sjávarútvegsauðlindin er. Aðför að nýliðun og auðlindaþjófnaður svo ekki sé meira sagt. Sjávarútvegsráðherra hefur lagt fram þetta frumvarp um kvótasetningu á grásleppu þrátt fyrir að smábátasjómenn hafi hafnað kvótasetningu árið 2019 í samkonar aðför og sjávarútvegsráðherra var í gegn almannahagsmunum þá. Það eru ekki almannahagsmunir að kvótasetja grásleppu heldur sérhagsmunir ætlaðir örfáum aðilum. Sagan segir okkur að samþjöppunin hefst frá firsta degi og tækifærum fyrir byggðir og einstaklinga á Íslandi mun fækka gríðarlega og aðgengi sjávarbyggða og íbúa þess að nýtingu auðlinda sinna hverfur skref fyrir skref. Örfáir aðilar munu njóta ávinningsins en heildin ekki. Á Grænlandi er veiðunum stýrt með svæðisbundnum pottum svo að eitt eða tvö svæði klári ekki upp heildarpottinn á vertíðinni til þess jú að koma í veg fyrir það sem gerðist hér á Íslandi á síðustu vertíð núna í vor þegar sjávarútvegsráðherra stöðvaði veiðar án þess að allir kæmust til veiða sem það vildu vegna mikillar veiði á sumum svæðum. Þannig er vel hægt að stýra veiðunum hér á Íslandi. Við þekkjum sögu kvótasetningar, hún rústar heilu byggðarlögunum á einu bretti. Einkavæðing á grásleppu er ekki til gagns fyrir land og þjóð, það sér hver einasti sem vill sjá hvað er hér á ferðinni. Þetta frumvarp er aðför að mannréttindum,frelsi og tækifærum núverandi og komandi kynslóða, byggðarlögum og nýtingarrétti þjóðarinnar á sínum eigin auðlindum og náðarhögg fyrir smærri útgerðarstaði. Það eru almannahagsmunir að kerfið verði mjög svipað og það er og eina breytingin sem þarf að gera á kerfinu er að svæðiskipta heildaraflamagni af grásleppu á milli landsvæða þannig að hvert svæði fái visst magn til sín og þar á að sjálfsögðu að miða við fjölda báta innan hvers svæðis á hverju ári. Með því er komið í veg fyrir að það sem gerðist í vor endurtaki sig þar sem eitt eða tvö svæði kláruðu allan heildarkvótan og allir hefðu sömu tækifæri. Tryggt yrði aðgengi þjóðarinnar að grásleppuveiðum framtíðarinnar, frelsi og tækifæri fyrir nýliðun og síðast en ekki síst mannréttindi þjóðarinnar að fá að nýta sér sjávarútvegsauðlind sína (Lífsbjörgina) til þess að skapa sér hér lífsviðurværi þar sem þau búa. Grásleppa er auðlind þjóðarinnar og hana verður að nýta almannahag til heilla eins og allar aðrar auðlindir þjóðarinnar. Saga kvótasetningar á grásleppu verður ekkert öðrvísi en saga kvótasetningar á öðrum tegundum. Samþjöppun hefst frá firsta degi, útgerðum og tækifærum fækkar stórkostlega og þar með atvinnu þegar auðlindin verður komin í hendur örfárra aðila á Íslandi á örfáum stöðum á landinu. Aðgengi og tækifæri við nýtingu a okkar eigin auðlindum eru sjálfsögð mannréttindi hér á landi . Þjóðin eru ekki kálfar á fóðrum hjá ríkinu, þjóðin á íslenska ríkið og þingmenn og ráðherrar eru í vinnu hjá þjóðini sem þjónar hennar en ekki örfárra sérhagsmunaaðilum í kringum landið sem svo oft virðist vera. Ellefta boðorðið gæti verið svona og stjórnvöld í hverju landi ættu að fara eftir því. "Þú skalt ekki ræna þjóð auðlindum sínum. Fyrir hönd smábátafélagsins Hrollaugs á Höfn Vigfús Ásbjörnsson Formaður