Drög að frumvarpi til laga um breytingu á lögum um heilbrigðisþjónustu nr. 40/2007

Lagt er til að 11.grein laganna breytist. Ég legg til að þetta orðist víðar og verði með þeim hætti auðframkvæmanlegra. Gæti orðast 12. gr. 11. gr. laganna orðast svo, ásamt fyrirsögn: Fagráð Á heilbrigðisstofnunum sem reknar eru af ríkinu skal vera starfandi sérstakt fagráð. Fagráð mynda fulltrúar allra fjölmennra heilbrigðisstétta sem starfa á stofnuninni og er það forstjóra heilbrigðisstofnunar til ráðuneytis um málefni hennar. Forstjóri getur leitað álits álits fagráðs um mikilvægar ákvarðanir sem varða heilbrigðisþjónustu stofnunarinnar. Fagráð skulu setja sér starfsreglur sem staðfestar skulu af forstjóra.

Athugasemd þessi varðar eingöngu þær breytingar sem lagðar eru til við 10. gr. laganna. Ekki eru gerðar athugasemdir við aðrar greinar, en þó má segja að um drögin í heild gildi sú athugasemd að tryggja þarf meira og víðtækara samráð. 10. gr. laga um heilbrigðisþjónustu virðist breytast talsvert mikið. Í drögunum stendur: „Fagstjórnendur. Á heilbrigðisstofnun skulu starfa einn eða fleiri fagstjórnendur sem bera faglega ábyrgð á þjónustu stofnunarinnar gagnvart forstjóra.“ Svo virðist sem 10. gr. laganna einfaldist mjög og stöðuheitin „framkvæmdastjóri lækninga“ (FL) og „framkvæmdastjóri hjúkrunar“ (FL) falli brott. Mikilvægt er að þetta atriði sé rætt vandlega áður en þessi stöðuheiti eru fjarlægð. Hvað Landspítala varðar hefur tekist vel að móta þessi hlutverk á undanförnum árum og verkaskipting orðin skýr, vel þekkt og vissar væntingar til staðar varðandi það hvaða málaflokka þessir aðilar sjá um. Þau verkefni sem FL og FH hafa rekið sl. 7 ár hafa almennt skilað árangri og leitt til umbóta á starfi spítalans og verið virðisaukandi. Til viðbótar hafa samsvarandi erlend heiti þekkta skírskotun til erlendra samstarfsaðila, þar sem heitin „chief medical officer“ (CMO) og „chief nursing officer“ (CNO), eru þekktar stærðir. Fyrirhuguð nafnabreyting myndi því raska mikið því mikilvæga jafnvægi sem komið er á þessar stöður innan spítalans og utan. Einnig er rétt að hafa í huga að mikill meirihluti allrar klínískrar þjónustu er veitt af læknum og hjúkrunarfræðingum og því mikilvægt að í framkvæmdastjórn sé skírskotað sérstaklega til þessara stétta, með fullri virðingu fyrir þeim fjölmörgu sem leggja hönd á plóg. Hugmyndin um fagstjórnendur er óljós hvað LSH varðar. Hvernig eru „faglegir framkvæmdastjórar“ þá skilgreindir í samanburði við aðra framkvæmdastjóra ? Hvað heita þau stöðugildi ? Til dæmis framkvæmdastjóri fag…hvað….? Þetta er óljóst og hljómar veikburða. Til viðbótar má benda á að sums staðar í nágrannalöndunum hafa stöðurnar FL og FH verið lagðar niður, með slæmum afleiðingum. Hefur verið haft samráð við helstu haghafa sem þessi breyting varðar ? Hún virðist koma flestum hlutaðeigandi alveg í opna skjöldu. Óskað er eftir mun betri undirbúningi og umræðum um þessi drög, við þá aðila sem best þekkja til starfa fagstjórnenda í heilbrigðiskerfinu.