Drög að frumvarpi til nýrra lyfjalaga

Varðandi eftirfarandi ákvæði í frumvarpinu: - Lagt er til að verðlagning dýralyfja og lausasölulyfja verði gefin frjáls. - Lagt er til að heimildir dýrlækna til reksturs lyfjasölu verði afnumdar. Sem bóndi í mjög góðu og árangursríku samstarfi við starfandi dýralækna á mínu svæði, Rangárþingi, mótmæli ég harðlega þessum ákvæðum með eftirfarandi rökstuðningi: 1. Lyfjakostnaður er núna sambærilegur milli dýralæknaþjónusta þannig að bóndi þarf ekki að velja í hvaða lækni hann kallar m.t.t. þess að mismunar gætti í lyfjaverði. Það tryggir hámarks dýravelferð að geta umsvifalaust kallað í þann lækni sem næstur er á svæðinu. 2. Dýralæknar halda lyfjakostnaði í lágmarki sem er hagur bændanna, dýranna og á endanum neytenda 3. Að afnema lyfsöluleyfi dýralækna þýðir algjöran tvíverknað í útvegun lyfja og algjört óöryggi fyrir bændur sem verða að treysta á að dýralæknar séu alltaf með bestu lyfin sem þeir velja sjálfir og selja. 4. Ef bændur verða sjálfir að sækja lyfin til lyfsala þá er dýravelferð stefnt í stórkostlega hættu. Að lokum: Það vantar öll rök fyrir því að færa lyfsöluleyfi frá sérhæfðum læknum dýra til lyfsala sem hafa aldrei nokkurn tíman höndlað með dýralyf og bændur hafa enga tryggingu fyrir að þeir hafi þekkingu til þess.

Sem bóndi verð ég að gera athugasemdir við eftirfarandi tillögur: - Lagt er til að verðlagning dýralyfja og lausasölulyfja verði gefin frjáls. - Lagt er til að heimildir dýrlækna til reksturs lyfjasölu verði afnumdar. Hingað til hafa dýralæknar haldið álagningu dýralyfja í lágmarki, sem skiptir miklu máli fyrir okkur bændur, dýrin og á endanum neytendur líka. Að geta fengið lyf hjá dýralækni skapar visst öryggi, það getur verið um langan veg að fara að komast í næsta apótek til að leysa út lyf og í bráðatilfellum skiptir tími sköpum. Hér hlýtur að skipta mestu máli að lina þjáningar skepnunnar eins fljótt og unnt er. Einnig hef ég áhyggjur af vöntun lyfs hjá lyfsala, ég treysti best dýralæknum til að velja og eiga þau bestu/gagnlegustu lyf sem dýrið þarf að fá.

Sem bóndi í mjög góðu og árangursríku samstarfi við starfandi dýralækna á mínu svæði, Skagafirði, mótmæli ég harðlega þessum ákvæðum með eftirfarandi rökstuðningi: 1. Lyfjakostnaður er núna sambærilegur milli dýralæknaþjónusta þannig að bóndi þarf ekki að velja í hvaða lækni hann kallar m.t.t. þess að mismunar gæti í lyfjaverði. Það tryggir hámarks dýravelferð að geta umsvifalaust kallað í þann lækni sem næstur er á svæðinu og fengið lyf til meðhöndlunar samdægurs. 2. Dýralæknar halda lyfjakostnaði í lágmarki sem er hagur bændanna, dýranna og á endanum neytenda 3. Að afnema lyfsöluleyfi dýralækna þýðir algjöran tvíverknað í útvegun lyfja og algjört óöryggi fyrir bændur sem verða að treysta á að dýralæknar séu alltaf með bestu lyfin sem þeir velja sjálfir og selja. 4. Ef bændur verða sjálfir að sækja lyfin til lyfsala þá er dýravelferð stefnt í stórkostlega hættu. Að lokum: Það vantar öll rök fyrir því að færa lyfsöluleyfi frá sérhæfðum læknum dýra til lyfsala, sem bændur hafa ekki nokkra tryggingu fyrir að hafi þekkingu og færni til þess.

Varðandi eftirfarandi ákvæði í frumvarpinu: - Lagt er til að verðlagning dýralyfja og lausasölulyfja verði gefin frjáls. - Lagt er til að heimildir dýrlækna til reksturs lyfjasölu verði afnumdar. Sem bóndi í mjög góðu og árangursríku samstarfi við starfandi dýralækni á mínu svæði, Suðurfjörðum Austfjarða, mótmæli ég harðlega þessum ákvæðum með eftirfarandi rökstuðningi: 1. Lyfjakostnaður er núna sambærilegur milli dýralæknaþjónusta þannig að bóndi þarf ekki að velja í hvaða lækni hann kallar m.t.t. þess að mismunar gæti í lyfjaverði. Það tryggir hámarks dýravelferð að geta umsvifalaust kallað í þann lækni sem næstur er á svæðinu og fengið lyf til meðhöndlunar samdægurs. 2. Dýralæknar halda lyfjakostnaði í lágmarki sem er hagur bændanna, dýranna og á endanum neytenda 3. Að afnema lyfsöluleyfi dýralækna þýðir algjöran tvíverknað í útvegun lyfja og algjört óöryggi fyrir bændur sem verða að treysta á að dýralæknar séu alltaf með bestu lyfin sem þeir velja sjálfir og selja. Að þurfa að sækja lyf í apótek skapar mikil óþægindi og lengir mjög tíman þangað til dýr fær viðeignadi lyfjagöf. Apótek eru oft á tíðum í mikilli fjarlægð frá býlum og lítli apótek á landsbyggðinni ekki með stóran lyfjalager og oft er löng bið eftir lyfjum. 4. Ef bændur verða sjálfir að sækja lyfin til lyfsala þá er dýravelferð stefnt í stórkostlega hættu. Að lokum: Það vantar öll rök fyrir því að færa lyfsöluleyfi frá sérhæfðum læknum dýra til lyfsala, sem bændur hafa ekki nokkra tryggingu fyrir að hafi þekkingu og færni til þess.

Sem dýralæknir mótmæli ég harðlega eftirfarandi breytingartillögum: - Lagt er til að verðlagning dýralyfja og lausasölulyfja verði gefin frjáls. - Lagt er til að heimildir dýrlækna til reksturs lyfjasölu verði afnumdar. Nokkrar röksemdafærslur fara hér á eftir: 1) Dýralæknar á Íslandi hafa staðið sig afar vel í að stuðla að ábyrgðarfullri notkun bænda á sýklalyfjum, sem að sýnir sig í þeirri staðreynd að á Íslandi er minnsta notkun sýklalyfja húsdýrum í Evrópu. Þessi staðreynd sýnir það að dýralæknar á Íslandi hafi staðið sig afar vel í þessum efnum og ekki verið að selja sýkalyf með óábyrgum hætti og því engin ástæða til að færa sölu þeirra lyfja úr höndum dýralækna. 2) Dýralæknar hafa sérþekkingu á dýralyfjum, virkni þeirra og útskolun. Lyfjafræðingar eru með sérþekkingu á mannalyfjum. Dýralyf og mannalyf eru ekki sami hluturinn. 3) Dýralæknar í dreifðari byggðum treysta á lyfjasölu til þess að halda launum uppi, því að ekki eru næg verkefni til að greiða laun dýralækna á vitjunum einum saman. Ef að lyfjasalan er ekki fyrir hendi eru þónokkrar líkur á að ekki fáist dýralæknar til starfa í dreifðari byggðum landsins og stafar það dýravelferð í hættu. Einnig má benda á að ef að lyfsala verður tekin af dýralæknum neyðumst við til þess að hækka gjaldskrá hressilega og það mun bitna beint á skepnum sem að ekki fá þá meðhöndlum og er frekar fargað. 4) Um langan veg er oft að fara á landsbyggðinni og langt er fyrir marga bændur að komast í lyfsölu í þéttbýli. Oft eru vegir illfærir/ófærir og nóg að dýralæknirinn brjótist fram og til baka í ófærð og vondu veðri án þess að bóndi verði að fara á eftir að sækja lyf. Ekki eru apótek á landsbyggðinni opin um kvöld og helgar og hætt er við að kostnaður bænda aukist ef að kalla þarf út mannskap til að selja þeim lyf. 5) Mikilvæg samskipti eiga sér stað á milli bónda og dýralæknis þegar að lyf eru pöntuð og afhent, varðandi heilbrigði og meðhöndlanir, t.d. í tengslum við bólusetningu, ekki er víst að sama þjónusta fáist í apótekum landsins. 6) Eðlilegra væri að dýralæknar fengju sér reglugerð hvað varðar lyfsölu okkar.